Lieve moeders, denken jullie ook nog een beetje aan jezelf?

Voor iedereen die het even niet meer weet: je bent niet de enige.

Lieve landgenoten, lieve medemoeders, lieve carrièretijgerettes. Wat een bende, hè? Dacht je dat het al een uitdaging was om je werk te combineren met het moederschap, je sociale leven, je hobby’s, healthy lifestyle en het huishouden, komt daar pardoes een lockdown bovenop. Stuiterende kinderen met wurgende schoolschema’s thuis, terwijl je hersenen zich ook nog om de paar dagen moeten aanpassen aan verse omstandigheden. Even kort: dat is niet te doen. Voor niemand niet en niemand uitgezonderd. Doutzen Kroes deed een nobele poging het coronavirus te #blessen op Insta, maar zij bezweek al snel onder druk van een woedende volksmeute en haalde de post subiet weer offline. En terecht. Over een half jaartje gaan we ongetwijfeld collectief Halleluja zingen, tot die tijd zijn er andere dingen te doen. Zoals: zorgen dat we de dag doorkomen zonder al te veel kleerscheuren en/of mindfucks.

Enge grafiekjes

Zou het in normale omstandigheden al een mentale stretchoefening zijn om met je partner fulltime thuis te werken, nu komen daar de kinderen bij. Die allemaal een eigen schema hebben meegekregen/gemaild/gezoomd. En dan ben je, zeker bij een kind of drie in verschillende klassen, bijzonder de sjaak. Moet je overdag én je werk doen, én op verschillende niveaus het schoolwerk van je kind begeleiden. Die ook nog nooit in zijn leven een lockdown heeft meegemaakt en ook moet wennen aan de situatie. En denk je in je zeldzame vrije seconden even te kunnen ontsnappen door lekker ouderwets gezellig te scrollen, stuit je op elk sociale medium op doodenge grafiekjes die je vertellen dat als we nu geen 1,5 meter afstand houden, we over twee weken met 200.000 doden zitten opgescheept. Dus is het ook nog eens jouw taak om een totale meltdown van de aarde te voorkomen. Je zou van minder een hartklap krijgen.

Adem in, adem uit

Lieve moeders. Lieve werkende moeders. Jullie doen het met zijn allen zo goed. Jullie kinderen behoren tot de gelukkigste ter wereld. Nederland behoort tot de gelukkigste landen ter wereld. Jullie zien er allemaal prachtig uit. En jullie zijn ook nog eens allemaal, stuk voor stuk, lief, leuk, grappig en attent. Een hele schooldag erin rammen, terwijl je ook nog moet werken en enge mediaberichten op afstand moet houden en (als je een eigen bedrijf hebt) bidden dat je over drie maanden nog werk hebt…. dat gaat niet lukken. Een simpele rekensom: een dag heeft 24 uur. Als je 8 uur werkt, 2 uur huishouden doet, 2 uur de kinderen verzorgt, 2 uur bezig bent met andere toestanden, dan kun je daar ook niet nog eens 6 uur school bij gooien. Lukt niet. Dag is vol. Punt.
Wat we vanaf nu gaan doen? Gewoon blijven doorademen. Accepteren dat het werk, waar we normaal voor een negen gaan, ook best een paar weken op een zesje kan. Dat kinderen hun schoolwerk wel af krijgen. Of niet. Whatever. Dat ze misschien iets anders leren, iets waardevollers, namelijk: hoe ze moeten overleven in crisistijd. En hoe we er met zijn allen voor kunnen zorgen dat de schade beperkt blijft door gewoon even op de bank te zitten met z’n allen.

Gooi een vaas door de kamer

Lieve moeders, het is niet erg als je het ene moment alles onder controle hebt om een dag later te zitten te janken bij de aanblik van doodvermoeide verpleegsters op de televisie. Het is niet erg om bang te zijn, je zorgen te maken, een kort lontje te hebben. Accepteer dat we niet alles voor iedereen kunnen betekenen, maar wel voor de mensen om ons heen. Dat dat meer dan genoeg is. Het leven is even een puinhoop, het is niet anders. Wees lief voor jezelf. Vergeet jezelf niet in de helter skelter. Neem af en toe de tijd om op te laden, ook al zitten er zoveel taken gepropt in een dag. Neem een warm bad, ga om 20 uur naar bed, koop dat mooie jurkje, zet je lievelingsmuziek op op een koptelefoon en sluit je af van de wereld. Mediteer. Denk niet aan morgen, niet aan gisteren. Kweek een Teflon laagje en laat alle meningen waar je nu niets aan hebt snel van je afglijden. Badder je in de liefde en steun van vrienden en vriendinnen. Gooi een vaas door de kamer, barst in janken uit, schreeuw de boel bij elkaar. En dan sta je daarna weer op en adem je nog eens even goed in en uit. Het is oké.

Je doet het fantastisch. Echt waar. Zet ‘m op. We can do this shit. Together.

Hartje.

Foto: Andrea Piacquadio via Pexels

LEES OOK: Briljante tips voor thuiswerken met kleine kinderen