7 Zomerse moekeboeken (met voor ieder wat wils)

Zodra je moeder wordt, moet je een hoop hobby’s opgeven – zoals lezen. Wie heeft er nou tijd voor een doorwrochte, dikke pil als je lurpe hersens hebt van het slaapgebrek? Precies! Geen nood, voor elke fase van het moederschap/interessegebied bestaan boeken. Voilà.

Och, wat weet ik nog goed dat ik op de redactie van Flair werkte en zwanger was. Toenmalig hoofdredactrice May-Britt verzuchtte: ‘Als je iets gaat missen de komende jaren, dan is het boeken lezen. Doe dat zolang je kunt.’ Ik knoopte haar advies in mijn oren, want May-Britt is een slimme vrouw. Er bleek geen woord van gelogen. Jarenlang was het een gedoetje, boeken lezen. Ik was te moe, had geen concentratie en al helemaal geen tijd. Zelfs niet om recensies te lezen of boekenlijstjes door te spitten ter inspiratie ende vermaek. (Kinder)leed, boeken met zinnen langer dan drie regels, moeilijke woorden, grote gedachten over de zin van het leven; ik dacht dat ik er nooit meer aan toe zou komen.

#bookmoms

Gelukkig bleek dat mee te vallen. De literatuuronthouding duurde niet eeuwig, maar zeven jaar. Deze zomer las ik zowaar een dikkerdje. Zo eentje waarin je volledig opgaat, die je niet meer loslaat tot je de laatste pagina hebt bereikt, waarna je even in een zwart gat valt omdat je weer de echte wereld in wordt geslingerd. All The Light We Cannot See was de eerste grote roman sinds jaren. Ik postte een foto van dit heuglijke feit op Insta. Daar kreeg ik me toch veel reacties op. ‘Ik wil ook zo graag weer lezen, wanneer gebeurt dat dan?’ ‘Ik houd het maar tien pagina’s vol, wtf?’ ‘Wat lees je nog meer?’ Blijkbaar was ik niet de enige die het lezen mist(e). Speciaal voor alle #bookmoms out there: heerlijke zomerse boeken voor iedereen in de Tropentijd.

De columnbundels van Sylvia Witteman

We beginnen qua onderwerp dicht bij huis: het moederschap. De columns van La Sylvia zijn briljant grappig én kort. Net lang genoeg om niet bij in slaap te sukkelen of de rode draad van het verhaal te verliezen, ideaal dus voor elke fase in de Tropentijd. Bovendien is niets zo troostend als lezen dat het er in andere gezinnen net zo (ellendig) aan toe kan gaan.

Korte verhalen van Roald Dahl

De verhalen van Roald Dahl zijn zo vervreemdend en bizar dat ze met menig Netflix-serie kunnen wedijveren. Je kunt gemakkelijk een paar dagen met één verhaal toe, en de plots zijn zo verrassend en onverwachts dat het stiekem niet zoveel uitmaakt als je wat informatie her en der uit het verhaal hebt gemist. Deze eindes had je toch nooit zien aankomen. Is het je toch nog te veel, begin dan in een van zijn kinderboeken, die zijn stuk voor stuk enig.

Het geluk van Lou

Alleen de cover is al geweldig! Deze roman is lief, grappig, gezellig, mooi – en vooral ook niet te moeilijk om te volgen. Een soort Amélie Poulin-verhaal, hartverwarmend zonder klef te worden, en voor iedereen die ooit in Bretagne is geweest, er een keer naartoe wil of nog gaat (jaloers!) een must read. Liefde, champagne, familiegedoe en een happy end: als dit boek je niet uit de ellende van spuitluiers vist, weet ik het ook niet meer.

Alles van Saskia Noort

Alles van Saskia Noort is retestrak geschreven, zonder onnodige uitweidingen. Haar settings zijn altijd hippig/herkenbaar (eetclubs/sexy buren in de Vinex-wijk/Ibiza) en de verhalen zijn simpelweg verdomde spannend. Oh, en mocht ze weer eens genomineerd worden voor de NS Publieksprijs, stem dan op d’r, want die verdient ze nou echt eens een keertje. Danku!

De biografie van Michelle Obama

Deze wil je lezen, ondanks de rare zinnen – daar wen je vanzelf aan, na 20 pagina’s heb je dat niet meer door. Haar levensverhaal is een inspirerend voorbeeld voor alle moeders met ambitie en ze gunt een leuk inkijkje in haar bizarre leven, waarbij ze bijvoorbeeld onomwonden toegeeft dat ze er helemaal niet zo op zat te wachten om presidentsvrouw te worden en dat een van haar dochters dik werd van de vele kipnuggets, aangezien mama geen tijd had om te koken.

De edele kunst van not giving a fuck

Mocht je in de fase van ná de spuitluiers, dreumesen achterna rennen en peuters corrigeren opeens weer eens een (zelf)reflecterende gedachte in je wattige brein ontwaren, en je houdt van zelfhulpboeken, dan is dit een aanrader. Niet te moeilijk, en je hoeft er weinig voor te doen (in de zin van; schema’s maken, op zoek naar de diepste zielegevoelens of je passies doorgronden). Marks gedachtegang is grappig en zet je vast, al is het maar drie minuten, aan het denken.

Mijn leven in de wildernis

Geweldig lekker luchtige weglezer van Miriam, die besluit het normale leven vaarwel te zeggen en in de natuur te gaan leven, zonder ook maar iets bij zich te hebben. Op dieren jagen, slapen in hutjes of tenten, trekkend door de ruige natuur van Nieuw Zeeland: je weet niet wat je leest. Je begrijpt vast ook niet wat Miriam zichzelf in godsnaam aandoet – maar spannend is het wel. En even een heel andere wereld verkeren dan die van Zwitsal en Bumba is ook wel zo prettig.

Zo, dat was ‘m: zomerse moekeboeken, voor ieder wat wils. Geniet ervan! Jij nog een briljante boekentip? Ik hoor ‘m graag. Joe!

LEES OOK: tip-van-de-dag-bezoek-eens-een-benzinepomp